Klantenbeoordelingen

Submit your review
1
2
3
4
5
Submit
     
Cancel

Create your own review

Average rating:  
 5 reviews

Onze poes Rosie is meestal lief, aanhankelijk op een afstandelijke manier, angstig (jeugdtrauma) en soms onvoorspelbaar. Dus een tubetje ontwormingsmiddel in haar nekje krijgen is een uitdaging. Voor haar en voor ons.
Tot mijn schoonzus Daniëlla over Chantal vertelde. Meteen gebeld!
Met moed, beleid en trouw zijn we aan de clickertraining begonnen. Chantal hielp via de telefoon en Whatsapp vanwege de afstand.
Rosie en ik vonden het enorm leuk om te trainen en het ging voorspoedig. Madam doet veel voor een lekker snoepje. Als ik het matje pak komt ze al aanhuppelen. Toen het "droog" trainen goed liep ben ik overgegaan op een pipetje met wat water. Geen probleem, na de click komt toch wel een snoepje.
Uiteindelijk het tubetje erbij gepakt. Het leegdrukken in haar nekje ging prima maar het voelt blijkbaar anders dan water dus ze schrok een beetje en kroop weg. Maar het zat er wel op en dit keer zonder bloed aan mijn handen. Of eigenlijk die van mijn man haha.
Ben erg blij dat ik Chantal gevonden heb, ze heeft me prima begeleid. Ik train lekker door omdat het leuk is om te doen.
Dank je Chantal.

Ik ben zelf al een tijdje bezig met een soort van clickertraining met mijn Friese merrie Froukje, de beleefdheid met betrekking tot de beloning was nog niet goed bevestigd. Chantal heeft mij een aantal tips gegevens waardoor ik dat beter onder controle kan krijgen. Inmiddels zijn Froukje en ik zo ver dat we verder kunnen met deze leuke manier van trainen

by Nelleke Zeehuisen on Chantal Rosmuller Clickertraining

Dankzij Chantal haar goede kijk op paarden in combinatie met een doordachte methode laat mijn paard weer gebitsinspectie en behandeling toe. Alles geheel uit eigen wil zonder dwang of stress.

Chantal vertelde mij eerder al enthousiast hoeveel leuke en goede resultaten te behalen zijn door middel van clickertraining. Zij liet mij filmpjes zien van voorbeelden met onder andere poezen. Uit ervaring weet ik wat een enorm eigengereide wezens dit zijn. Daarom was ik dan ook verbaasd om te zien hoe een poes uit eigen beweging op de weegschaal plaats nam en hoe een andere zelf het deurtje van de reismand opendeed en erin ging zitten. Geënthousiasmeerd wilde ik graag een les van haar krijgen. Zo gezegd, zo gedaan. Tijdens deze eerste les hebben wij geoefend met mijn paard. Nadat Chantal een zeer duidelijke uitleg had gegeven en wij samen de handelingen even hadden 'droog geoefend', gingen wij aan de slag met Gwyn. De bedoeling was dat hij met zijn neus mijn hand zou raken en dat hij daarvoor de beloning in de vorm van een paar brokjes biks zou krijgen. Aanraken - click - beloning, aanraken - click - beloning. Een simpele oefening om te zorgen dat hij iets lekkers koppelt aan het geluid van de clicker. Hij deed best leuk mee, maar het kwartje leek nog niet echt te vallen. Hij was een beetje afgeleid nu en dan. In de dagen daarna heb ik zelf nog wat geoefend, met een vergelijkbaar resultaat. Chantal adviseerde toen om eens een andere beloning te proberen, een worteltje bijvoorbeeld. Die had ik toevallig nog in de koelkast liggen en gister heb ik dit geprobeerd. Dat had effect! Nu ging hij veel meer zijn best doen en was hij niet meer zo snel afgeleid. Erg leuk om te zien! Wat een leuke manier om met je paard bezig te zijn. Goed voor het contact en een waardevolle aanvulling op de dagelijkse training. Ik ga zeker door met de clickertraining!

by saskia van kuppeveld on Chantal Rosmuller Clickertraining

Vandaag clickerles gehad van Chantal. Na wat duidelijke theorie gingen we aan de slag. Mijn paard Django had ik al wat dingen geleerd zoals targetten met zijn neus, hoofd laag en een bal wegrollen. Nu wilde ik hem graag leren iets op te pakken. Chantal heeft me goed geholpen met het maken van een plan en de timing van het clickeren. We zijn begonnen met een handdoekje. Django had snel door dat daar iets mee moest. Hij duwde het echter steeds weg waarop we besloten het met een pylon te proberen. Dat ging redelijk maar ook hier duwde hij de pylon snel om. Geprobeerd hem te leren de pylon aan de bovenkant met zijn mond aan te raken. Het zelf leren "nadenken" vond Django nog lastig.
Na een pauze het toch nog weer op een andere manier geprobeerd. Nu meer actief de handdoek aangeboden totdat hij hem met zijn mond aanraakte en pakte. Daarna steeds lager gehouden en uiteindelijk pakte hij het handdoekje zelf van de grond!
Dank Chantal, het was erg leuk om zo bezig te zijn!